آنزمان که آفتاب روز،
آرامش شب را در هم میشکند،
در مه صبحگاهی بال بگشا،
و روزی نو را به هماوری فراخوان،
آگاهی تازه ای از بودن !
دست جهان را در دستهایت بفشار،
وگل لبخند بر لبانت بنشان،
چه با شکوه است زنده بودن.
بدون نظر در قسمت
دستهبندی نشده
