منصور حلاج
همیشه بین آدمایی که می شناسمشون اونایی برام ارزشمندترن که تعلقات کمتری به این دنیای لعنتی و مادیاتش دارن. درسته که الان دیگه خیلی کمن ولی خب همیشه به خودم می گم شاید من نمی شناسمشون. همیشه توی زندگی این آدما دنبال یه چیزی گشتم که شاید خودم هم درست ندونم چیه. نمیدونم. شاید همون گوهر مقصودی باشه هممون دنبالشیم.اما یکی از این آدما که من ارادت خاصی نسبت بهش دارم منصور حلاجه. از منصور چیز زیادی د ردست نیست حتی تو تاریخ تولدش هم هنوز شک هست. به غیر از تذکره الولیا من یکی ا زمعدود کتابایی که در موردش خوندم “شعله طور” دکتر زرین کوبه.کتابی که بر اساس دست نوشته های حلاج و یادداشت های کسیه که تا لحظه آخر کنارش بوده.احساس می کنم خیلی حیفه که آدم مسلمان باشه و در مورد سیر وسلوک چنین بنده هایی ندونه.
بدون نظر در قسمت
دستهبندی نشده
