قلب
می دانی مدهاست که قلب بیمارم را به منت گرفته ام و به گدایی محبتت آمدم , قلب بیمارم
را پس زدی و شکستی آن هم زمانی که قلب بیمارم نیاز به محبت تو داشت , گله ندارم و من
برای همیشه قلبم را در سینه خواهم فشرد تا محبت بیگانه ای دوای درمانش نباشد زیرا
که می دانم خواهی آمد در یکی از روزهای فصل بهار سال آینده….بر سر مزارم……
بدون نظر در قسمت
دستهبندی نشده
